อ่างเก็บ น้ำบางพระ เดิมเป็นที่ดินกรรมสิทธิ์ของกรมชลประทาน ซึ่งได้เวนคืนจากราษฎรเพื่อสร้างขยายอ่างเก็บน้ำบางพระ เมื่อปี พ.ศ. 2515 ภายหลังจากการสร้างขยายเขื่อนเสร็จในปี พ.ศ. 2518 ได้กักเก็บน้ำเพื่อใช้ประโยชน์ด้านการอุตสาหกรรม และทำประปาเพื่อการบริโภค สามารถเก็บกักน้ำได้ถึง 110 ล้านลูกบาศก์เมตร ระบบนิเวศวิทยาจึงเปลี่ยนแปลงไปตามระดับน้ำที่เพิ่มขึ้น ทำให้มีนาน้ำนานาชนิดเข้าไปหากินและอาศัยอยู่บริเวณรอบ ๆ อ่างเก็บน้ำบางพระ เช่น นกเป็ดน้ำต่าง ๆ นกยาง นกพริก ฯลฯ และนกที่หากินตามทุ่งหญ้าชายป่าต่าง ๆ เช่น นกกวัก นกคุ่ม นกกระแตแต้แว๊ด นกตะขาบทุ่ง ฯลฯ เมื่อชาวบ้านผ่านมาท่องเที่ยวอ่างเก็บน้ำบางพระ มักจะถือโอกาสยิงนกไปเป็นอาหาร บางคนถึงกับล่าไปขายเพื่อการค้า ราษฎรซึ่งอาศัยอยู่บริเวณอ่างเก็บน้ำจึงได้ร้องเรียนไปยังกองอนุรักษ์สัตว์ ป่า กรมป่าไม้ เมื่อปี 2519 กรมป่าไม้จึงได้ส่งเจ้าหน้าที่ออกไปสำรวจและพบว่ามีความจำเป็นต้องประกาศ เป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จึงได้ประกาศจัดตั้งเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่าอ่างเก็บน้ำบางพระ เมื่อวันที่ 19 เมษายน 2519 และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 93 ตอนที่ 82 ลงวันที่ 8 มิถุนายน 2519
ยามเย็นที่อ่างเก็บน้ำบางพระ
